янчмоқ

фл. 1. Ўрилган ғалла бошоқларини босиб, уриб, эзиб, донни ажратиб олмоқ.

Буғдой янчмоқ. Шоли янчмоқ. Янчиш машинаси.

2. Зарб билан уриб эзмоқ; майдаламоқ, кукунга айлантирмоқ.

Мурч янчмоқ. Толқон янчмоқ.

Чу, десанг тоғларни чоғлар димоғи, Тошни янчар пўлат, асил туёғи. — Равшан

Илонни қуйруғидан эмас, бошидан янчадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Оёғости қилмоқ, пайҳон қилмоқ, эзиб ташламоқ.

Ел ортиқча бир ғазаб устида эди, ер юзидаги тиккайган нарсани букиб-янчиб ташламоқчи бўлгандек пишқирар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Янчиб ўтар ҳар бир танка бало тоғини, Самолётлар ёғдиради самодан олов. — Ғайратий