yanchmoq

fl. 1. Oʻrilgan gʻalla boshoqlarini bosib, urib, ezib, donni ajratib olmoq.

Bugʻdoy yanchmoq. Sholi yanchmoq. Yanchish mashinasi.

2. Zarb bilan urib ezmoq; maydalamoq, kukunga aylantirmoq.

Murch yanchmoq. Tolqon yanchmoq.

Chu, desang togʻlarni chogʻlar dimogʻi, Toshni yanchar poʻlat, asil tuyogʻi. — Ravshan

Ilonni quyrugʻidan emas, boshidan yanchadilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Oyogʻosti qilmoq, payhon qilmoq, ezib tashlamoq.

Yel ortiqcha bir gʻazab ustida edi, yer yuzidagi tikkaygan narsani bukib-yanchib tashlamoqchi boʻlgandek pishqirar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yanchib oʻtar har bir tanka balo togʻini, Samolyotlar yogʻdiradi samodan olov. — Gʻayratiy