ялтироқ

сфт. 1. Ялт-ялт қиладиган, шу даражада тиниқ.

Ялтироқ шиша. Ялтироқ танга. Ялтироқ нарса олтин бўлавермайди. — Мақол

Икки қулоғига офтобни узиб олиб қўйгандек ялтироқ зирак таққан бир қиз кирди. — С. Аҳмад, Лаъли Бадахшон

Элмуроднинг назарида, бу ялтироқ кўзларда бутун бир алам ёниб турганга ўхшади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Пичоқнинг қора сопи ялтиллар эди, тиғи эса қотиб қолган қон билан ўз ялтироғини ёʻқотган. — Ҳ. Шамс, Душман

2. кўчма Бўёқли, бежама, юзаки.

У [Машҳадий] султонларни, бекларни пучак, лекин кўз қамаштиргич ялтироқ сўзлар билан мадҳ этмоққа моҳир. — Ойбек, Навоий

Чунки сен муҳаббат боғлаган эркак сенга ўзининг ялтироқ қирраларини кўрсатади. — А. Қаҳҳор, Сароб