ялқовланмоқ

фл. 1. Бирор ишни бажаргиси келмай турмоқ, ялқовлик билан ҳаракат қилмоқ.

[Нури] Худди меҳмонга келган такаббур келиндек, ялқовланиб [ҳовлида] кезди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кучук секин бир ҳов билан жим бўлди, ялқовланиб, яна ётди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Ялқовлашмоқ.

Чунки Махдум мактаб ишида ялқовланиб, Анварга суяниб қолди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Шунинг учун ялқовланиб кетган бу яшшамагур, ов-қатини ҳам олиб келиб бериш керак. — А. Мухтор, Кумуш тола