yalqovlanmoq

fl. 1. Biror ishni bajargisi kelmay turmoq, yalqovlik bilan harakat qilmoq.

[Nuri] Xuddi mehmonga kelgan takabbur kelindek, yalqovlanib [hovlida] kezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Kuchuk sekin bir hov bilan jim boʻldi, yalqovlanib, yana yotdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. ayn. Yalqovlashmoq.

Chunki Maxdum maktab ishida yalqovlanib, Anvarga suyanib qoldi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Shuning uchun yalqovlanib ketgan bu yashshamagur, ov-qatini ham olib kelib berish kerak. — A. Muxtor, Kumush tola