ялмоғиз

от 1. миф. Халқ оғзаки поетик ижодида кенг тарқалган, ўта хунук қари кампир сифатида тасвирланадиган, дуч келган ҳамма нарсани еб-ютиб юборадиган афсонавий махлуқ; жодугар.

Ялмоғиз кампир.

Кунботарда бир ёвуз Дев бор эмиш, ялмоғиз. — Ҳ. Олимжон

2. кўчма Ҳамма нарсани еб-ютадиган, қуритадиган; юҳо.

Долларга топинган ялмоғизларнинг Қонли хуружига чек қўйинг тезроқ. — Уйғун

Бу ялмоғиз қашшоқликнинг заҳарли томирлари ўз ризқини қаердан ва қандай олишини яхши билиб олди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча