yakkalamoq

fl. Bir oʻzini boshqalardan ajratib qoʻymoq, yolgʻiz qoldirmoq; ajratib tashlamoq, yolgʻizlamoq.

Shafqatsiz, beomon taqdir yoshligidan qiynoqqa soldi. Sevgilisi Zubaydadan judo qilib, yakkalab qoʻydi. — K. Yashin, Hamza