xususiy

sft. 1. Biror shaxsning yolgʻiz oʻziga qarashli, tegishli boʻlgan; shaxsiy; alohida.

Xususiy doʻkon. Xususiy mulk.

Anvar xususiy hayoti, ayniqsa, Raʼnoga aloqasidan hech kimga ogʻiz ochmas edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Kunduzlari oʻrda devonini boshqarish, ertalab va kechqurun oʻz uyida xususiy kishilarni qabul qilish, albatta, Anvar uchun ogʻir edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Muayyan bir narsa yoki mavzuga bagʻishlangan; ayrim bir narsa yoki mavzuni oʻz ichiga oladigan.

Xususiy va umumiy masalalar.