хушнуд

сфт. 1. Хурсанд, шод; мамнун.

Миробидов уйга жуда хушнуд кайфиятда кириб келди. — О. Ёқубов, Диёнат

Барча хушнуд, диллар чоғ эди. — Э. Воҳидов, Нидо

2. Кишини хурсанд қиладиган; кайфиятини кўтарадиган.

Шерзоднинг кўкрагига фонендоскопнинг муздек ҳалқаси тегиши билан вужудида хушнуд бир енгиллик сезди. Ў — Ҳошимов, Нур борки, соя бор

3. Хушнуд (эркаклар исми).

а pleased, delighted

kewilli, quwanıshlı, qanaatlangan

↑ zufrieden, freudig