xushnud

sft. 1. Xursand, shod; mamnun.

Mirobidov uyga juda xushnud kayfiyatda kirib keldi. — O. Yoqubov, Diyonat

Barcha xushnud, dillar chogʻ edi. — E. Vohidov, Nido

2. Kishini xursand qiladigan; kayfiyatini koʻtaradigan.

Sherzodning koʻkragiga fonendoskopning muzdek halqasi tegishi bilan vujudida xushnud bir yengillik sezdi. Oʻ — Hoshimov, Nur borki, soya bor

3. Xushnud (erkaklar ismi).