хушчақчақ

сфт. 1. Ҳаётдан мамнун; доимо хурсанд бўлиб юрадиган.

Раис., қирқ беш-элликлар чамасидаги тўлагина, хушчақчақ киши эди. — Н. Фозилов, Дийдор

2. Қувноқ, шод-хуррам.

Телефондаги хушчақчақ гап тугагандан кейин, бу ерда ҳалидан бери давом этаётган суҳбат бирдан маъносиз бўлиб туюлди — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат