хуноба
xunobaхуноба
от 1. айн. Хуноб.
Хуноба қилмоқ.
Ўзаро низонинг дард-у марази Тинкамиз қуритди, хуноба қилди, Талашган хонларнинг кек-у ғарази Етди юрт бошига, хароба қилди. — М. Шайхзода
2. от Диққатни оширадиган, сердиққат иш.
— Албатта, асли хунобаси мана шунда, — деди бош қимирлатиб Ўктам. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
- Хуноба ютмоқ Ғариблик кўйида хуноба ютдим. — Муродхон