хотирламоқ

фл. Бирор кимса, нарса ёки таассуротни эсга олмоқ, эсламоқ.

Ўтмишни хотирламоқ.

Узоқ ёшлигини хотирлади у, Яна ҳавас билан ўғлига боқди. — А. Мухтор

Қиз бутун вужудини тўсатдан қоплаган оғриқ билан онасини хотирлади — Ойбек, Танланган асарлар