хотира

от 1. айн. Хотир 1.

Хотираси кучли одам.

Зиёда тийрак қора кўзлари билан кулди ва шу қиёфада Заргаровнинг хотирасига ўрнашиб қолди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат

2. Бирор кимса ёки нарса ҳақидаги ёдда, эсда сақланган таассурот.

Саёҳат хотиралари.

У [Мансур] Боғишамол нафасини, ўтмиш сўқмоқларида қолган бебаҳо болаликнинг азиз хотираларини олиб келган бу йигитга ҳавас билан қарар эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

3. Эсдалик, ёдгорлик.

[Ботир Дилбарга:] Салом! (китобни узатиб) Мендан сизга хотира. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби

[Чақалоқнинг] Отини Шавкат қўяман! Шавкат! Шавкатли кунларимдан хотира бўлсин! — дерди [Алимардон]. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди

4. Хотира (хотин-қизлар исми).