хосият
xosiyatхосият
от 1. Ижобий хусусият, яхши фазилат, хислат.
Меҳнатда бор кўп хосият, шарофат. Бел боғласа меҳнатга ким, азиздир. — Ҳабибий
— Рост, бу келиннинг ҳуснидан ҳам бошқа яна тағин бир алоҳида хосияти борга ўхшайдир, — деб кулар эди [Ўзбек ойим]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Хосият (хотин-қизлар исми).
- Хосияти ёʻқ Ижобий натижа бермайдиган; яхшиликка олиб бормайдиган; фазилациз. Бу ишнинг хосияти ёʻқ. Кўп йиғлама, кўз ёшининг хосияти ёʻқ.