xos

sft. 1. Biror kimsa yoki narsaning oʻzigagina oid, oʻzidagina boʻladigan.

Bolalarga xos qiliq. Rahbarning oʻziga xos ish uslubi.

Klara ayollarga xos chiroyli harakat bilan sochini orqasiga tashlab yubordi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Chol keksalarga xos boqish bilan bir zum tikildi: — Kel, chirogʻim, nima xizmat? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Biror shaxsning oʻzigagina tegishli boʻlgan, oʻzigina foydalanadigan; shaxsiy.

Oq otliq Bobur mirzo yuzdan ortiq beklari va xos navkarlari bilan togʻ etagiga yaqinlashib qolgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar