хўрсинмоқ
xoʻrsinmoqхўрсинмоқ
фл. Бирор ғам, ташвиш ва шу кабилар туфайли оғир нафас чиқармоқ; уфурмоқ.
Чуқур хўрсинмоқ.
Гулсум опа кўкрагида мавж урган туғённи ичига ютиб, секин хўрсинди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
Навоий яширин, ичдан хўрсинди. — Ойбек, Навоий