xoʻrsinmoq

fl. Biror gʻam, tashvish va shu kabilar tufayli ogʻir nafas chiqarmoq; ufurmoq.

Chuqur xoʻrsinmoq.

Gulsum opa koʻkragida mavj urgan tugʻyonni ichiga yutib, sekin xoʻrsindi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa

Navoiy yashirin, ichdan xoʻrsindi. — Oybek, Navoiy