xoʻp
хўпxoʻp
1. tasdiq yukl. Biror ishga rozilik maʼnosini ifodalaydi; mayli, mayliga.
[Otabek:] Rahmat, ota, boʻlmasa, bizga choy qaynatib bering-chi! [Hasanali:] Xoʻp, begim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Xoʻp, roziman bu dargohdan ketmoqqa — H. Olimjon
2. rvsh. Nihoyat darajada; rosa; juda.
Bolalar xoʻp oʻynashdi. Xoʻp yaxshi ish boʻldi-da.
— Nevaralaringizga qarab xoʻp quvonasiz-da, oyi, — dedi Komiljon kulib. — S. Zunnunova, Hikoyalar
3. Diqqat, eʼtibor bilan, yaxshilab; juda yaxshi.
[Jonoy:] Unday boʻlsa, menga bir oz muhlat ber. Men Madaminning gaplariga xoʻp quloq solib, maqsadini bilay. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Soʻzni tanlab soʻzlaganlar — xoʻp bilur soʻz qadrini. — S. Abdulla
- Xoʻp boʻladi Juda soz, maʼqul. — Xoʻp boʻladi,— dedim-u oʻrnimdan turdim. E. Raimov, Ajab qishloq. Xoʻp demoq Unamoq, koʻnmoq, rozi boʻlmoq.[Hayitjon Toʻlaxonga:] Senga nima boʻldi, qizim! Boya xoʻp deganingda, shunchalik beyuzchiliklar boʻlmas edi. — Hamza, Paranji sirlari
- Xoʻp boʻpti