xonavayron
хонавайронxonavayron
sft. Uy-joyi yoki oilasi buzilgan, vayron boʻlgan; bor-budidan ayrilgan, qashshoq.
Axir kafangado, xonavayron, bir burda non ilinjida qamish-qoʻgʻazorlar ichida zor qaqshagan bu bechoralarning tortib kelayotgan alam-kulfatlari ozmidi! — K. Yashin, Hamza
- Xonavayron boʻlmoq 1. Buzilmoq, vayron boʻlmoq; xaroblashmoq. Urush tufayli xonavayron boʻlgan mamlakat;[Qosimbek:] Amir-zodam, hammamiz ham xonavayron boʻldik. Mening mol-u mulkimni talatibdilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar