xonaqoh

ot 1. din. Masjidning namoz oʻqiladigan, odatda keng va katta xonasi.

Karvonsaroyning yonida katta bir xonaqoh bor edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Kichik masjid qishloqning etak mahalla deb atalgan qismida boʻlib, siqiqroq bir xonaqoh va torroq bir ayvondan iborat. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. din. Sufiylar mashgʻulotlarini oʻtkazish uchun moʻljallangan katta xona va uning atrofidagi hujralar.

Yiliga bir zikr-u samo boʻladigan xonaqoh huvullab yotibdi. — S. Ahmad, Hukm

3. Mahalla, qishloq masjidlarining tomi gumbazli yoki tekis boʻlgan qishki qismi.