хокисор

сфт. 1. Ниҳоят даражада камтар, содда.

Мавлоно Шаҳобиддин ғоят камтарин ва хокисордир. — Ойбек, Навоий

2. Итоат қилувчи, итоаткор, бўйин эгувчи; ожиз.

Улуғ хоқон, бу хокисор қулингизнинг бир тортиғи бор. — Ойбек, Навоий

Лекин инсон қул, инсон ожиз, у бамисоли чумолидай хокисор махлуқ, деганлар мутлақо янглишади — К. Яшин, Ҳамза

Ўшанда Ақида ғаройиб ҳикоялари билан тобора юрагига чуқурроқ кириб келаётган бу боланинг олдида ўзини жуда хокисор ва ҳатто хўрлангандек ҳис қилди. — Н. Отахонов, Оқшом хаёллари