xoʻja
хўжаxoʻja
ot 1. esk. Biror kimsaning yoki narsaning egasi; xoʻjayin.
Soʻng [mulozim] yaltoqlanib, xoʻjasiga oʻgirildi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Xoʻjasi uning [otning] yollarini silayotganda, Laʼli unga gʻamza qilib: — Otingizga namuncha xushtorsiz? — dedi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Mardon Yoʻlchiyevichga qaraganda uy xoʻjasi Sarimsoq akaning yoshi ulugʻroq edi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
2. tar. Oʻzlarini choryorlarning avlodlari deb hisoblovchi musulmonlarning faxriy nomi.
Xoʻjalar muayyan imtiyozlarga ega boʻlganlar. — OʻzME
3. etn. Oʻrta Osiyoda ilgari maʼlum imtiyozga ega boʻlgan oqsuyaklar va ularning avlodlari; zid. fuqaro.
Abdurasul, men sizga aytsam, bizning Qamishkapa eskidan urugʻga ajrab keladi: fuqaro va xoʻja. — P. Tursun, Oʻqituvchi
4. Xoʻjazoda erkaklar ismiga qoʻshiladi.
Madaminxoʻja tol soyasida oʻtirgan ekan, bularni koʻrib, darrov oʻrnidan turdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Xoʻja koʻrsinga (yoki koʻrsin uchun) Birovni aldash, chalgʻitish uchun; nomiga; naridan-beri, shunchaki, yuzaki. Xoʻja koʻrsinga ishlab turmoq.Baʼzilar faqat xoʻja koʻrsin uchun [ishga] chiqadi. — A. Qahhor, Qoʻsh-chinor chiroqlari
XOʻJA
Oʻrta Osiyoda ilgari maʼlum imtiyozga ega boʻlgan oqsuyaklar va ularning avlodlari.HOCA, ASILZADE
xoʻja
присоединяется к именам собственным мужским, придавая оттенок уважения
- xoʻja koʻrsinga напоказ; для отвода глаз; для видимости
- Xoʻja Ahrorning moli эти вещи принадлежат Ходже Ахрару (т.е. вещи, которые никому недоступны)
xoʻja
n 1. host
2. Khodja
XOʻJA
1. xoja, xojayın
2. aqsúyeklerdiń áwladları
XOʻJA
- XOʻJA KOʻRSINGA (KOʻRSIN UCHUN) kózabaģa, jorta, jortaģa.