xirpa
хирпаxirpa
ot 1. Bir tomoni toshga ishqab silliqlangan; siyqasi chiqqan, silliq (oshiq haqida).
[Sulton kissavur] Qoʻlida toʻrtta xirpa oshiqni oʻynab kelar edi. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
2. koʻchma Koʻpni koʻrgan; quv, tullak.
Tulkilikda bu odam xirpa boʻlib ketgan. — Mirmuhsin, Qizil durralar
[U| Baʼzi eski xir-pa amaldorlarning kirdikorlarini oʻrgandi. — Oybek, Navoiy
XIRPA
1. sıypaq, tasqa ısqılanǵan (asıq haqqında)
2. awıs. kópti kórgen, hiyleker, sumıray, ishmerez