хиппа
xippaхиппа
1. Батамом, узил-кесил.
Мақсуд қори ортиқ гапиролмади, йиғи келиб, томоғини хиппа бўғиб қўйганди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар
2. Жон-жаҳди билан, бирдан.
Икки ёндан келган икки киши уни хиппа ушлади. — Шарқ юлдузи
ХИППА
1. pútkilley, úzil-kesil
2. jan-táni menen, birden (qıp ettiriw)
хиппа
dicht, (sehr) fest
- хиппа бўғиш Würgegriff m