хилъат

от 1. кк. кт. Одатда инъом ҳадя қилинадиган қимматбаҳо тўн.

Дуодан кейин ҳудайчи икки тўн келтириб, кимхобни домла Ниёзга ва қора бахмалдан тикилган мирзабошилик хилъатини Анварга кийдирди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. эск. Умуман, тоза кийим либос.

Ажаб хилъат ярашган қомати зеболаринг бордир. — Муқимий

Хилъати раъно, бўйи зебо гулистоним мени. — Фурқат