хатиб

от дин. Масжидда жума ва ҳайит намози пайтида хутба ўқийдиган, ваъз айтадиган домла, имом; воиз.

Бароқ қошлари қоп-қора хатиб минбарга чиқиб, ваъзхонлик қилаётган экан. — М. Осим, Карвон ёʻлларида