хароблашмоқ

фл. 1. Хароб бўлмоқ, вайрон бўлмоқ, бузилмоқ.

Хароблашган шаҳар. Қадимги хароблашган қишлоқлардан асар ёʻқ.

2. кўчма Моддий ва маънавий жиҳатдан қийин, оғир аҳволга тушмоқ; қашшоқлашмоқ.

[Шокир ота:] Мен қанча хароблашсам, у шунча хурсанд бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар