характерли

сфт. 1. Бирор характерга, феъл-атворга эга бўлган.

Қизиқ характерли одам. Бўш характерли бола.

2. Кимса ёки нарсанинг ўзига хос хусусиятини ифодалайдиган, уни бошқалардан фарқлаб, ажратиб кўрсатадиган; муҳим, асосий.

Характерли мисоллар келтирмоқ.

Амир Темурнинг характерли хусусиятларидан бири — давлат, мамлакат, фуқарога ғамхўрлиги эди. — Фан ва турмуш

а characteristic, typical

charaktervoll [k-], ausdrucksvoll