xarakter

ot 1. Odam, narsa va hodisalarning oʻziga xos koʻrinishi, xususiyati; boshqalardan ajralib, farq qilib turadigan tomoni.

Baxshilar tomonidan yaratilgan qoʻshiqlar esa liro-epik xarakterdadir — UTA

2. psxl. Odamning xatti-harakati va atrof-muhitga munosabatida namoyon boʻladigan oʻziga xos xususiyati, ichki maʼnaviy bar-qarorligi.

Har kim oʻziga xos feʼl-atvor, xarakterga ega. — Fan va turmush

3. Adabiyot va sanʼatda: xususiy belgilari mukammal tasvirlangan va oʻzida feʼl-atvorning tarixan aniq tipini mujassamlantirgan, shuningdek, muallifning maʼnaviy-estetik konsepsiyasini ifodalagan i neon obrazi.

Ism, xarakterni belgilovchi omil sifatida, katta gʻoyaviy vazifa bajaradi. — OʻTA

Shu tarzda hamma detallar tayyor boʻlgan, xarakterlar yetilgandagina yozishga oʻtirar edilar. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas

n 1. character, nature

2. temper

• yomon xarakterli bad temper
• ogʻir xarakterli difficult nature

1. Charakter [k-] m, Wesen n, Kennzeichnung

2. Eigenart f, Beschaffenheit f