xalifa

ot 1. tar. Musulmonlar jamoasi va musulmon davlatining diniy, ayni bir paytda dunyoviy boshligʻi; ruhoniy hukmdor; Muhammad paygʻambarning vorisi, Allohning yerdagi noibi hisoblangan.

Lekin [Tangriqul hoji] xalq orasida: Xalifayi Rum Buxoroga keldi, Ergash qoʻrboshi borib, musulmonobod yoʻlida gʻazot qilgani xalifadan fotiha va yuz ming sarboz olib keldi, deb gap tarqatibdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Abdishukur davom etdi soʻzida: — Butun olami islomning xalifasi Sulton hazratlari bu urushda tanho qoldilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Buxoro xonligida: shariat aqidalarining bajarilishini tekshirib turuvchi mansabdor shaxs.

Abdurahmon sardor keyingi choynakni boʻshatgandan keyin, qaytmoqchi boʻlib, xalifadan fotiha soʻradi. — S. Ayniy, Qullar

Musulmon oliy hukmronining unvoni.HALİFE

n tar. caliph, the head of the medieval Islamic community

xaliyfa