xalfa

ot 1. Shariat qoidalarini yaxshi biladigan, oʻqimishli odam.

Turdiboy xalfa oʻz hovlisi-da ish boshlagan oʻqituvchiga katta hurmat bilan qaraganini ishora qilib, u bilan egilibroq koʻrishdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Eski maktabda oʻquvchilarga boshliq qilib tayinlangan, maktabdor domlaga koʻmaklashadigan oʻquvchi.

Avaz bir vaqtlar mana shu madrasada tahsil koʻrgan; hamhujralari to hanuz bu yerda xalfami, mutavalliga yordamchimi boʻlib yurishardi. — S. Siyoyev, Avaz

3. Oʻrta asrlar ustaxonalarida hunar oʻrganuvchi shogird; hunar-kasb oʻrganuvchi shogirdlar boshligʻi.

Unga, oʻn besh yoshidan boshlab, avval shogird, keyin xalfa, soʻng mustaqil usta sifatida to shu damgacha erta-kech bukchayib ishlashga toʻgʻri kelgani uchun, uning yelkasi bukur kabi, ortiqcha turtib chiqqan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. folk. Xorazm vohasida mahalliy ogʻzaki ijod namunalarini ijro etuvchi ayol.

Xalfalar repertuaridan asosan “Toʻy muborak”, Yor-yor, Oshiq turkumidagi dostonlardan parchalar, Mahtumquli va boshqa shoirlarning sheʼrlari asosidagi nasihat va raqsbop qoʻshiqlar oʻrin olgan. — OʻzME