халфа

от 1. Шариат қоидаларини яхши биладиган, ўқимишли одам.

Турдибой халфа ўз ҳовлиси-да иш бошлаган ўқитувчига катта ҳурмат билан қараганини ишора қилиб, у билан эгилиброқ кўришди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Эски мактабда ўқувчиларга бошлиқ қилиб тайинланган, мактабдор домлага кўмаклашадиган ўқувчи.

Аваз бир вақтлар мана шу мадрасада таҳсил кўрган; ҳамҳужралари то ҳануз бу ерда халфами, мутаваллига ёрдамчими бўлиб юришарди. — С. Сиёев, Аваз

3. Ўрта асрлар устахоналарида ҳунар ўрганувчи шогирд; ҳунар-касб ўрганувчи шогирдлар бошлиғи.

Унга, ўн беш ёшидан бошлаб, аввал шогирд, кейин халфа, сўнг мустақил уста сифатида то шу дамгача эрта-кеч букчайиб ишлашга тўғри келгани учун, унинг елкаси букур каби, ортиқча туртиб чиққан эди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. фолк. Хоразм воҳасида маҳаллий оғзаки ижод намуналарини ижро этувчи аёл.

Халфалар репертуаридан асосан “Тўй муборак”, Ёр-ёр, Ошиқ туркумидаги достонлардан парчалар, Маҳтумқули ва бошқа шоирларнинг шеърлари асосидаги насиҳат ва рақсбоп қўшиқлар ўрин олган. — Ўзме