vujud

ot 1. Kishining butun borligʻi, joni-tani; aʼzoyi badan.

Xoʻjabekov boʻm-boʻsh koʻchada yakka oʻzi. Butun vujudi asabiy titraydi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Ota dom-daraksiz ketgan yolgʻiz oʻgʻli Razzoqni eslab, butun vujudida allaqanday bir holsizlik sezdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

U qop-qora, qotma, vujudi pay bir yigit boʻlib, aftidan yoshini chamalash qiyin edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. koʻchma Odam, shaxs, zot.

[Otabek:] — Sizmi, Kumush? — deb soʻradi. [Kumush:] — Men, men! — Bu savol-javob ila ikki vujudning hamma hasratlari, alamlari bir-birlariga anglashilgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Umuman, jonli va jonsiz narsalarning borligʻi, jismi.

Jamiki mavjudotning vujudida ham tebranma harakatni koʻramiz. — Fan va turmush