войвойламоқ

фл. Дод-вой қилмоқ, вой-вой деб қичқирмоқ (оғриқ, қайғу-алам, қўрқув ва шу кабилар туфайли).

Миршаб кучаниб туриб, (боланинг ўнг қулоғини) зарб билан тортган эди, оғриқ жонидан ўтиб кетди, шекилли, бола войвойлаб юборди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча