voydod

1. 1 Yordamga chaqirish, biron ish, xatti-harakat va shu kabilarga chiday olmaslik, norozilik nidosi.

— Dod! Voydod! Qaroqchilar bosdi!!! — dovon orqasidan ikki xotin faryod koʻtarib chiqdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Voydod, xaloyiq, bu qanday erkakki, xotinini birovga qoʻshib qoʻyib, oʻzi eshik poylab yotadi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin

2. Oʻta zavqlanish, xursandlikni ifodalaydi.

— Voydod! — Mirsalimov bamisoli tovuqday qiyqanglab kuldi. — Guldasta

[Mulladoʻst:] Voydod, men aytdim, chimmatning yonboshidan qaraydigan boʻlib qoldi, deb. Hamza, — Maysaraning ishi

int. help!

way-way