voyboʻy

und. s. Ajablanishni, hayratni ifodalaydi.

Musa Nazarovich soatiga qarab, shoshilib oʻrnidan turdi: — Voyboʻy, oʻtirib qolibman, u yoqda ishim oshib-toshib yotibdi. — P. Qodirov, Uch ildiz

[Oripov:] Xoʻsh, xonim, qayerga kelgan edik? Menga qarang, voyboʻy, muncha qovogʻingizdan qor yogʻyapti. — Z. Sayd, N. Safarov, Tarix tilga kirdi