vovillamoq

fl. 1. Vov-vov degan ovoz chiqarmoq; hurmoq.

It vovilladi.

Gʻazablangan kuchuklarning vovillashi, tomoshachilarning qiyqirishi koʻkni qoplaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Izma-iz kelayotgan Yoʻlbars vovilladi. Ota orqasiga qayrilib qarasa, salt otliqqa koʻzi tushdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma s. t. Akillamoq, oʻshqirmoq, qopmoq.

[Eshon:] — Senga kim qoʻyibdi bunday gaplarni! — deb vovillab berdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

1. "Vov-vov" degan ovoz chiqarmoq; hurmoq.HAVLAMAK, ÜRMEK

2. Akillamoq, qopmoq.

1. úriw, shabalanıw, qabıw (iyt haqqında)

2. awıs. arsıldaw, qıshqırıw

bellen vi, kläffen vi