воиз

от 1. 1 дин. Диний мазмунда ваъз қилувчи, ваъз айтувчи, ваъзхон, ваъзгўй.

Кейинчалик Доий Хивадаги Жоме масжидига воиз қилиб тайинланди. — ЎТА

2. эск. кт. 2 Насиҳатомуз ёки ташвиқий нутқ сўзловчи, нотиқ.

— Энди реаксиянинг аврағич воизлари мусулмонлар бирлиги тўғрисида кўкракларига уриб, дарё-дарё сўз қуядилар, — деди Муҳаммад Жамол. — Ойбек, Нур қидириб