воҳ

унд. с. Ғам, қайғу, алам, афсус ёки оғриқни ифодалайди; оҳ, вой.

Турфа савдолар бошима тушди, кетди ихтиёр, Воҳ, ўтарга ўхшади энди умр занжирда. — Ҳамза

Қизил гулдай хотиним қолди Воҳ, воҳ, пешонам Ёдимга тушса, жигарим хун бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар