vobasta

esk. Kt. Bir-biriga bogʻliq, mos, muvofiq; uygʻun.

Muhabbat husnga vobasta.

Ajdodlarimizning asotiriy dunyoqarashidagi ilon totemi bilan vobasta ayrim sahifalar bilan tanishamiz. — Gazetadan

Bu ulkan maydondagi son-sanoqsiz odamlar orasida shu ikki dilgina bir-birini anglar, bir-biriga hamohang-u vobasta edi. — Yoshlik