визилламоқ
vizillamoqвизилламоқ
фл. Виз-виз овоз чиқармоқ (тезучар ҳашарот, отилган ўқ, шамол ва шу кабилар ҳақида).
Шамол кимга тегажаклик қилишни билмай тургандек, ўзини уларга урди, кийим-бошларини тортқилаб, қулоқлари тагида визиллаб шўхлик қила бошлади. — Ф. Мусажонов, Баҳор нафаси
Тўқай чеккасидан икки ўқ варанглади. Бемўлжал отилган бу ўқлар анча наридан визиллаб ўтди. — Ҳ. Ғулом, Машъал