виш

тақл. с. Чўзиқ ш тарзидаги товуш ва унга тақлидни билдиради.

Илон виш этиб, бошини кўтарди.

Тахталардан ясалган икки қават сўрида чақалоқ бармоғидай келадиган, сон-саноқсиз ола-була қуртлар шамолдай виш-виш овоз чиқариб, сўнгги баргларни шипирмоқда эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

элик. ıs, ıs-ıs