viqor

ot 1. Magʻrurona va ulugʻvor koʻrinish; salobat.

Vodiydan oʻtardi daryoyi azim, Vazmin oqishida salobat, viqor. — S. Abduqahhor

Qorday yarqiroq yangi salla oʻragan maxdum viqor bilan yoʻtalib, mehmonxonaga kirdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Magʻrurlik tuygʻusi, magʻrurlik, gʻurur.

Qiyofasidan gʻoliblik viqori va magʻlub boʻlganga shafqat aks etib turardi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Oynaning ostida, muzey toʻrida Shishada turadi bir siqim tuproq Uni koʻrganlarning koʻksi togʻ boʻlib, Koʻzida tengi yoʻq viqor yonadi. — Shuhrat