вазифадор

от 1. Темурийлар даврида муайян мансабдаги шахс; мансабдор, амалдор.

У Абдусамад мирзо даврида майда вазифадорлардан эди. — Ойбек, Навоий

2. Хонлик даврида ўрдада ишлаб, маълум миқдорда маош, пул олиб турувчи.

Бухорода хатми кутуб қилиб келган бир олим ақалли бир маҳалла имоматига хархашасиз ўтолмасин-да бир бесавод етим ўрдадан фалон тилла вазифадор бўлсин. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

н эск. official, functionary, bureaucrat