вайсамоқ

фл. Эътиборга лойиқ бўлмаган, кераксиз, бемаъни гапларни гапирмоқ.

Юз-кўзини соқол босган мулозим эшкак эшар экан, тинмай вайсарди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Хотинлар бетиним вайсаб ўз уйларидай, шовқинлаб [коридордан] чиқиб кетдилар. — А. Мухтор, Опа-сингиллар