вайрон
vayronвайрон
1. Бузилиб, қулаб, харобага айланган (уй-жой, иморат ва бошқалар қурилмалар, қурилмали жойлар ҳақида).
Уч кундан кейин, улар келганда, қишлоқ вайрон бўлган, баъзи бинолари ҳамон буруқсаб ёнарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
Бир қултум сув учун хонаси вайрон, Қишлоғин тарк этиб, адашарди эл. — Ғайратий
Ёғди тўрт ёндин асрлар Бошингга тийри камон, Умри қурбон, мулки торож, Юрти вайрон, ўзбегим. — Э. Воҳидов, Ўзбегим
2. кўчма Умуман, бузилган, синган ва бошқалар жиҳатдан яроқсиз ҳолдаги нарса ҳақида.
Уст-боши вайрон, юз-кўзлари қон сочлари тўзғиб кетган Шаҳзодахон тонготарга яқин ғит этиб эшикни очиб, ҳовлига чиқиб, бўлиб ўтган даҳшатли ҳодисадан уйдагиларни хабардор қилди. — К. Яшин, Ҳамза
Зулм-у истибдод ила миллатни вайрон этдингиз. — Аваз
Айронингдан бермасанг, Қозонларинг вайрондир. — Бойчечак
- Кўнгли (ёки қалби, дили) вайрон Руҳан, қалбан жуда ночор, эзилган ҳолатли, кўнгли бузилган. Хусусан, яқинда эшитган хунук бир хабарни хотирлаб, Авазнинг кўнгли вайрон бўлди. — С. Сиёев, АвазВайрон дилинг бўлғуси бир лутф ила обод. — Гулдаста