вақтичоғлик

от айн. Вақтихушлик.

Тақдир ҳамиша унинг вақтичоғлигининг ғамини еб юргандай эди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат

Жангчилар бу кунни ўйин-кулги, вақтичоғлик билан ўтказдилар. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз