вақилламоқ
vaqillamoqвақилламоқ
фл. 1. Вақ-вақ деган товуш чиқармоқ (қурбақа ҳақида).
Ҳовузда қурбақа вақиллайди, нодон — даврада. — Мақол
Олисдаги зовурда ёлғиз бақа аҳён-аҳёнда вақиллаб, шерикларини базмга чорлайди. — Гулдаста
2. кўчма Бўлар-бўлмас, бемаъни гаплар гапирмоқ; валақламоқ.
Кўп вақиллайверма! Кўриб турибсан-ку, бола эсини таниб олсин-чи — Б. Раҳмонов, Юрак сирлари
— Бас, кўп вақиллама! — деди махдум қўл силтаб. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Вақ-вуқ ва шунга яқин товуш чиқармоқ (оқаётган ёки қайнаётган сув ҳақида).
Гулханнинг олдида қора қумғонлар вақиллаб қайнамоқда. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
ВАҚИЛЛАМОҚ
“вақ-вақ” қилмоқ, “вақир-вақир” сайрамоқ.VAKILDAMAK, ÖTMEK (KURBAĞA)