валий

от дин. Худонинг гўё бўлажак ҳодиса, воқеаларни олдиндан айтиш, ғойибдан хабар бериш қобилиятига эга бўлган энг севимли, энг азиз бандаси; авлиё.

Одамлар Султон девонани оташнафас

Валий деб мақташар эди. Ўша нодон, алданган кишиларнинг мақтаб юрган соҳиби каромати, бир алжиллаб ўтирган банги экан. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Ғайбдан хабар берувчилар икки турли бўладилар: биринчиси — валий, иккинчиси — коҳин (фолбин). — С. Айний, Эсдаликлар

wáliy, kózi ashıq

рел.рел. русчасвятойинглизчаholy (sacred) manфрансузчаSaintарабчаوَلِيٌّ